...แต่พอได้ฟังชุดแรกแล้ว ไปเทสต์เครื่องแต่งตัว เทสต์หน้า เทสต์ทรงผม
ผมนิโคลก็สั้นมาตลอด แต่งตัวก็เป็นแนวนี้ เขาก็ลองจับนิโคลใส่กางเกงขาม้า
...รองเท้าตึก เสื้อรัดมั่ง เสื้อหลวมมั่ง จับให้ใส่ยีน ผมก็เป็นสีดำ สีแดง
เปลี่ยนสีไปเรื่อย เอาหน้าเข้าไปในคอมพิวเตอร์ ก็สรุปออกมาว่า มันไม่ใช่ตัวนิโคล
...พี่ๆ โปรดิวเซอร์ก็ตัดสินใจว่าเราอย่าเปลี่ยนอะไรมาก ก็เอาอย่างนี้แล้วกัน
เอาไปเล็มผมหน่อย ไปไฮไลท์ผมหน่อย ให้แปลกตานิดนึง แล้วเสื้อผ้าก็คงเดิม
...แต่นิโคลก็ไม่รู้สึกผิดหวังเพราะว่าดูจากเทปแล้ว เราก็คิดว่ามันแปลกดีนะ
แต่ว่าเราคงทำอย่างนั้นไปได้ไม่นาน เพราะมันไม่ใช่ตัวเรา คืออาจจะทำได้แป๊บเดียว
แล้วซักพักตัวจริงๆ เราก็จะออกมา
...แล้วมันคงจะดูขัดๆ และสำหรับท่าเต้นเนี่ย นิโคลก็รู้สึกว่า ไอ้ที่นิโคลกระโดดๆ
ตามฟิลเนี่ย นิโคลว่าดีกว่า เพราะว่าตอนขึ้นเวทีสตาร์ เสิร์ช
ก็มีท่าเต้นกับเพลงเร็วที่นิโคลร้อง
...รู้สึกว่า...เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะคะไม่ได้พูดถึงคนอื่น
รู้สึกว่ามันจำกัดนิโคลด้วยซ้ำ มันทำให้เราต้องมุ่งอยู่กับท่าที่เรามี
ไม่สามารถหลุดออกไปกระโดดอะไรได้ เลยคิดว่าแบบนี้ดีกว่า
...พอนิโคลออกจากห้องอัดเสร็จ ก็ไม่ได้รู้สึกดีใจหรือโล่งใจว่า เย้!
เสร็จงานแล้วไปฉลอง เพราะนิโคลรู้ว่ามันเป็นขั้นตอนไงคะ มันยังมีงานต่อ
ในช่วงของโปรโมเตอร์
...พอผลงานนิโคลออกมาจริงๆ ก็ดีใจนะคะ แต่มันก็เบลอๆ ด้วย
เพราะตอนนั้นมีหลายอย่างมากที่จะต้องทำ นิโคลก็พยายามที่จะทำ คืองานเยอะมาก
...แต่ว่าความที่มีไฟแล้วมีความสนุกที่จะทำงานในอัลบั้มของตัวเอง
เราก็ทำได้ให้ทำอะไรเราก็ทำค่ะประมาณนั้น
นิโคลไม่ได้คิดเรื่องกลัวว่าจะไม่มีคนฟังเลย เพราะไม่ได้หวังจะขายได้เยอะไหม
...เพียงแต่ขอให้คนชอบเพลงเรา มันไม่ได้กังวลเรื่องอื่น
มันมีความสุขกับอัลบั้มที่เรามีอยู่ในมือมากกว่า
นิโคลได้ยินเพลงตัวเองครั้งแรกในวิทยุ
...ตอนนั้นนิโคลอยู่ที่บ้าน พอได้ยินก็รีบวิ่งไปเปิดวิทยุดังๆ ดีใจมาก
จบเพลงก็รอฟังต่อว่าดีเจ จะพูดอะไร แต่ว่าพอจบเพลงแล้วก็ตัดไป ข้าวอฯ เลย
เราก็อ้าว! โถ! แต่ดีใจค่ะ
...แต่พอมาถึงวันนี้รู้สึกว่ามีความสุขนะคะ
นิโคลไม่คาดว่าจะได้รับการต้อนรับขนาดนี้ ไม่คิดว่าจะมีน้องๆ เพื่อนๆ
ที่ชื่นชอบผลงานและตัวนิโคลขนาดนี้
...ก็ขอบคุณค่ะ นิโคลได้รับจดหมาย ได้รับกำลังใจจากทุกคนในทุกคอนเสิร์ต
แม้แต่คุณพ่อคุณแม่นิโคลเอง แดดร้อนขนาดไหน ก็มาเชียร์เย้ๆ รวมกลุ่มกับคนฟัง
ตะโกนกะโปโลคลับๆ ตามถ่ายรูปลูกสาว น่ารักมากเลย
...ส่วนตัวนิโคลเองก็เป็นคนชอบถ่ายรูปมาก ไปไหนมาไหนชอบพกกล้องถ่ายรูปติดตัวประจำ
ชอบถ่ายเพื่อนฝูงเวลาเขาเผลอๆ กัน สนุกดี ในบรรดาเพื่อนๆ
แล้วนิโคลจะมีรูปถ่ายเยอะที่สุด เยอะมากเลยนะ
...แล้วนิโคลก็ชอบดำน้ำด้วย ล่าสุดไปดำที่พัทยานี่เอง
ช่วงสงกรานต์ก่อนหน้านั้นก็ไปเกาะพีพี แล้วนิโคลก็เคยไปดำดูที่มาเลเซีย
แต่เท่าที่ไปมา นิโคลว่าปะการังที่สิมิลันสวยที่สุด มีเวลานิโคลก็อยากไปดำน้ำอีก
เพราะตอนนี้กำลังสอบไปอีกขั้นนึง”
เห็นนิโคลเป็นสาวร่าเริงสดใสแบบนี้
ก็ใช่ว่าเธอจะไม่สนใจไยดีในเรื่องราวของความรักเอาซะเลย มีบ้างๆ
แอบกิ๊กเป็นเหมือนกัน...
“ก็มีคะ แบบเด็กๆ ปิ๊งปั๊งไปเรื่อยไม่ได้มากมาย
เช่นแอบหลังเสามองดูเพื่อนชายในห้องเรียน แอบปิ๊งเขา พอเขารู้ว่าเราปิ๊ง
เราก็วิ่งหนี ก็หายปิ๊งเขา เบื่อไปเองเลย ก็โดนแซวบ้าง แค่เนี้ย
...ไม่มีคนมาจีบเยอะหรอกค่ะ เพื่อนผู้หญิงนิโคลเยอะ เพื่อนผู้ชายก็เยอะ
แต่ไม่มีความคิดจะคบกันมากไปกว่านั้น มันไม่สนุก
...นิโคลเคยมีคนที่เรารู้สึกพิเศษด้วย เราก็อายุปูนนี้แล้ว แต่ไม่เล่าดีกว่า
เพราะนิโคลมีความรู้สึกว่าหลายๆ คน เข้าใจถูกบ้างเข้าใจผิดบ้าง พูดต่อๆ กันไป
...ก็เลยกลายเป็นข่าวที่ไม่ถูกต้อง เลยทำให้หลายๆ ฝ่ายเสียหาย
คือถ้าจะพูดไปอีกเนี่ยก็จะทำให้ไม่จบซะที อีกอย่างเขาก็แต่งงานไปแล้ว
นิโคลก็ดีใจกับเขา เราก็ยังเป็นเพื่อนกัน
...แล้วทุกวันนี้นิโคลก็รู้สึกพอใจกับสิ่งที่ได้รับ
เพราะไม่นึกว่าจะได้รับการต้อนรับขนาดนี้ พอใจที่พี่ๆ
ที่แกรมมี่สามารถเอาตัวนิโคลออกมาได้อันนี้สำคัญ นิโคลคิดว่าตอนนี้ที่ทุกๆ
คนยอมรับเพราะว่าเป็นอะไรที่จริงใจ ตัวเราก็เป็นอย่างเนี้ย”
เรื่องราวของ นิโคล ทั้งหมดนี้
คงจะทำให้คุณผู้อ่านรู้สึกเหมือนกันกับเราว่าเธอผ่านทุกช่วงชีวิตของเธอมาอย่างคนมีคุณภาพจริงๆ...

Brought to you by
นิตยสาร Angel
Background music
เพลง...ใจร้าย

back