นิโคล + อั๋น
นิโคลพูดถึง...อั๋น

"สวัสดีค่ะ วันนี้กี้จะมาเม้าท์ถึงชายหนุ่มคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของกี้เอง
หนุ่มคนนี้ก็คือ “อั๋น ภูวนาท” เองค่ะ
กับอั๋นนี่กี้รู้จักครั้งแรกตั้งแต่ตอนประกวดสตาร์เซิร์ชเมื่อ 2 ปีที่แล้วนะคะ
สนิทกันมากตอนที่เจอกันครั้งแรกๆ เขาเป็นคนอัธยาศัยดี คุยเก่ง
จริงๆกี้จะเป็นคนเงียบๆ ขี้อายนิดหน่อยนะคะ จริงๆ(หัวเราะ)
คือถ้ายังไม่คุ้นเคยเนี่ยจะขี้อาย ไม่ค่อยคุย แต่เขาจะเข้ามาหาก็เลยสนิทกัน
แล้วก็เรียนโน้ตดนตรีในแกรมมี่ก็จะเรียนห้องเดียวกัน พอพักเที่ยงก็จะทานข้าวด้วยกัน
ก็จะคุยๆ เดินไปไหนด้วยก็คุย มีปัญหาอะไรก็จะปรึกษากัน
ก็มีอยู่ช่วงนึงที่ไม่ได้เจอกันเพราะว่ากี้ทัวร์ต่างจังหวัด
แล้วเขาก็ทัวร์ของเขาด้วย เขาก็มีงานเพลงที่ต้องทำ
แต่ว่าช่วงนี้ก็ได้กลับมาคุยกันแล้วก็ได้เจอกันบ้าง
ตอนแรกๆที่เจอเขาเป็นคนที่น่ารัก อารมณ์ดีตลอดเวลา ตลก มีมุขเยอะ
บางทีนั่งๆอยู่ก็จะพูดออกมา ก็จะทำให้กี้ขำ เรื่องมุขเด็ดๆนี่จำไม่ค่อยได้
แต่เขาชอบแซวกี้เรื่อยเลย เพราะว่ากี้จะป้ำๆเป๋อๆ แต่เรื่องกี้สะดุดนี่ธรรมดาแล้ว
เขาไม่แซวแล้ว คงเบื่อ มันเป็นเรื่องประจำวันอยู่แล้ว(หัวเราะ)
ไม่ใช่เรื่องแปลกไปแล้ว
เรื่องที่แซวที่เคยเอาออกรายการก็คือตอนไปดูหนังกันแล้วก็ความที่กี้เตี้ยกว่าเขา(เยอะเลยนะ)
ไม่เยอะมากหรอก แล้วเดินๆอยู่ ไอ้เราก็คุยๆไม่มองข้างหน้าหรอกว่ามีอะไร
คุยๆอยู่อั๋นเขาก็ยังเดินอยู่ เดินไปแล้วก็ได้ยินเสียง โป๊ง..ง..ง
ก็คือกี้เอาหัวไปชนป้ายห้ามจอดรถกลมเนี่ยๆ ชนทั้งหัวเลย แล้วมึน
นึกว่าต้องเป็นลมแล้ว อั๋นเขาก็หัวเราะ เขาบอกว่าตายแล้วกี้ทำไมเดินไม่ดู
แล้วตอนเข้าไปดูหนังเนี่ยกี้ดูไม่รู้เรื่องเลย ปวดหัวทั้งเรื่องเลย
เพราะว่าชนแรงมาก ยามเยิมหันมามองหมดเลย หัวโนด้วย แล้วยามเขาก็ขำ
คือคนรอบข้างได้ยินแล้วก็หันมาแล้วขำ
แต่ตอนนั้นยังไม่ได้ออกเทปก็เลยรอดตัวไป(หัวเราะ) เหตุการณ์เกิดที่โรงหนังRCA
คนเยอะมาก อายมาก
..ตอนที่เรียนร้องเพลงด้วยกัน อั๋นเป็นคนที่ตั้งใจเรียน
แล้วถ้ากี้ไม่เข้าใจอะไรเขาก็จะช่วย เป็นคนที่อย่างถ้าจะสอบเนี่ย
กี้กับเขาก็จะนั่งเตรียมสอบกัน จะนั่งช่วยกันติว แล้วในห้องเรียนเนี่ยก็จะขำนะ
เขาเป็นคนที่ขำเขาชอบมีขนมจากญี่ปุ่นอะไรก็ไม่รู้ ให้กินแล้วมันยังไงไม่รู้
ไปญี่ปุ่นอยู่เรื่อยเลยว่าไปถ่ายสติ๊กเกอร์ แค่เนี๊ยะ(หัวเราะ)
ไปเพื่อถ่ายสติ๊กเกอร์แล้วก็ให้มาดูว่ามีทั้งเล่มเลยในท่าทางต่างๆที่ตลก
เอ่อ..แล้วเขาก็จะมีขนมจากญี่ปุ่นซึ่งทานไปแล้วนี่ดูดเข้าไปทั้งปากเลย
เพราะมันเปรี้ยวมาก เราก็อ๊าย..ย จะร้องกรี๊ดในห้อง เขาก็อร่อยนะกี้ กินสิ
พอกินนี่กรี๊ดเลย เขาไม่ได้แกล้งเรานะ เขาชอบของเขาก็ O.K.
..สำหรับฉายาของอั๋นเหรอคะ กี้จะเรียกว่า “อะฮัน” นะคะไม่รู้ว่าทำไม
ก็อย่างใครดีเขาเคยเรียก สมมุติถ้าเขาหิวเนี่ย เขาก็จะ อะฮิว อะไรประมาณนี้
แล้วเขาจะเรียกกี้ว่า นิโฮล เขาชอบเรียก นิโฮล อย่างนู้น นิโฮลอย่างนี้ ก็จะอะฮัน
คือจะต้องมีคำสร้อยตลอด
..วีรกรรมของอั๋นไม่มี มีแต่กี้ที่มีแล้วเขาก็จะอยู่ในเหตุการณ์ตลอดเวลา
อย่างเวลาซื้อขนมเบื้องทานกันแล้วต้องเข้าห้องเรียนแล้ว ที่แกรมมี่แหละ
ข้างล่างจะมีขนมเบื้องขาย กี้จะรีบกินในลิฟท์น่ะก่อนไปถึงชั้น 27
พอรีบกินนี่หน้ามันก็จะเลอะ เพราะว่าครีมมันเยอะไปหมด มันก็จะเต็มหน้าไปหมดเลย
เลอะเสื้อผ้า เลอะมือ มันเหนียว เขาก็จะเฉยๆไม่บอกเราแต่ข้างในเขาคงขำกลิ้ง
แล้วพอเข้าห้องเรียนเขาก็ นี่นี่ไปดูหน้าตัวเองหน่อยสิ ก็พาไปห้องน้ำไปดู(หัวเราะ)
เหมือนประจานเราอ่ะ คนในลิฟท์ก็เต็มไปหมดเลย แล้วอั๋นกับกี้ก็เคยร้องเพลงด้วยกัน
เข้าไปร้องในห้องอัดเล่นๆ ร้องเพลงคู่ “เพียงเพื่อน” ของ “มอส-ทาทา” แล้วเขาเป็นมอส
กี้เป็นทาทา แล้วก็ทำท่าเลียนแบบ แล้วก็ร้องอัดเทปเอาไว้ ตลกมาก อั๋นจะคล้ายมอส
การทำเสียงอะไร กี้ก็ทำท่าน้องทาทา ไม่รู้คล้ายรึเปล่า(หัวเราะ)
..เรื่องที่น่าเป็นห่วงของอั๋น กี้ว่าไม่มีนะ
คืออั๋นจะเป็นคนที่ทำอะไรแล้วตั้งใจมากเขาเต็มร้อยอยู่แล้ว
แล้วเขาเป็นคนที่ชอบทำงานนะคะ เอ่อ..work hard คือเขาจะทำหลายอย่าง เขาขยัน
ที่เป็นห่วงคือไม่อยากให้อั๋นทำงานจนเหนื่อยเกินไป ระวังสุขภาพด้วย
แต่ว่ารู้ว่าอั๋นเขามียา มีขนมอะไรบำรุงเยอะแยะไปหมด ก็ไม่เป็นห่วง
แล้วอั๋นเป็นคนที่ผิวดี หน้าเขาดีกว่าเราอีก ผิวหน้าเขาจะดีมาก
บางทีเนี่ยไปงานด้วยกัน ถามเขาว่านี่เธอไปรองพื้นมาจากไหนเห็นเพิ่งมา
อั๋นบอกว่ายังไม่ได้รองพื้นเลย ผิวหน้าดีมาก
..ประทับใจที่เขาเป็นเพื่อนสนิท เขาเป็นเพื่อนคนแรกสำหรับชีวิตใหม่ของกี้
ที่กี้เข้ามาทำงานตรงนี้ เขาเป็นเพื่อนสนิทคนแรกที่สามารถคุยอะไรด้วยได้
แล้วเชื่อว่าเขาก็รู้สึกอย่างนี้กับกี้เหมือนกัน จะคุยกันทุกเรื่องเลย
มีคำถามฝากถามอั๋นด้วยว่า หน้าใช้ครีมอะไร(หัวเราะ) จะใช้บ้าง บอกด้วย ขอละเอียดนะ
สุดท้ายแล้ว ก็ฝากถึงอั๋นว่า ก็เออ..อั๋นเราก็เพจไปหาบ่อยๆนะ
เบอร์โทรศัพท์จำได้แล้วก็จะโทรไปคุยบ่อยๆนะคะ"


อั๋นพูดถึง...นิโคล

"กี้เป็นโรคจิต ชอบตื่นมาร้องเพลงตอนตี 2 ตี 3
“อั๋นเจอนิกกี้ตอนแรกเลยคือตอนไป.. เคยได้ยินชื่อก่อน “นิโคล เทริโอ”
ก็เอ๊ะ..ผู้หญิงคนนี้ใคร เห็นแต่ในรูปและรู้ว่าเนี่ยเข้ามาในสตาร์เซิร์ชเหมือนกัน
เจอกันครั้งแรกตอนไปถ่ายปกCD. สตาร์เซิร์ชที่ทำไว้แจกสื่อมวลชน ในปกเทปจะมี Profile
เป็นประวัติแล้วก็มีรูปไปถ่ายที่อิมเมจ อั๋นก็จำเขาไม่ได้หรอก
ก็เดินเข้าไปด้วยความที่แบบ.. ง่วงด้วยมั๊งครับ ตอนนั้นเช้ามาก ก็ไม่ได้สนใจ
ไม่คิดด้วยว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนที่ผ่านสตาร์เซิร์ช เพราะในความรู้สึกตอนนั้นคือ
เขาตัวเล็ก แล้วไม่ได้มองหน้าไงครับ เข้าไปเป็นอาการเบลอ ตื่นเต้น ไม่รู้จักใคร
ลนลาน ก็เข้าไปนั่งปุ๊บ หันไปมอง พอหันไปมองหน้า ตกตะลึงเพราะเธอ
ช่างสวยเหลือเกิน(น้ำเสียงจริงใจมาก) คือมองแล้ว โอ้โห นั่งติดกันเลยนะ
นั่งรอทีมงานยังไม่มา พวกบ้าเห่อด้วยกัน พอเห็นปุ๊บ สวย ปิ๊ง ก็เข้าไปคุย
ที่กี้บอกว่าอั๋นเป็นคน Friendly น่ะจริงๆแล้วเพราะเธอสวยขนาดนี้นะ(ยิ้ม)
เห็นอยู่เงียบๆ จะอยู่ทำไมก็คุยกัน เป็นไงเหรอ เธอมาจากสตาร์เซิร์ชใช่มั้ย ชื่ออะไร
เขาก็เออ.. นิกกี้นะ ตอนนั้นทุกคนเจอหน้ากันก็จะถามร้องเพลงอะไรเหรอ
อยากฟังร้องเพลง อยากรู้จักกัน ตอนนั้นเขาร้องเพลง“Sorry”
อยากแค่ฟังเสียงเขาว่าเสียงเพราะแค่ไหน อั๋นรู้สึกว่ากี้เขาเป็นคนที่มีน้ำเสียง
คือตัวน้ำเสียงของเขานี่เพราะครับ เสียงพูดเขาก็เพราะ เสียงร้องเขาก็เพราะ
ถ้าเป็นภาษาอังกฤษคือ Color of voice เขานี่แบบ..มันหวาน
เวลาเขาร้องเพลงหรือเขาพูดอะไรมาก็เพราะแล้ว
ตอนนั้นก็เริ่มคุยกัน คุยกันเป็นบ้าเป็นหลัง จบที่ไหนมา เรียนอะไรมา
ยิ่งคุยก็เริ่มเกี่ยวโยงกันเป็นวงแคบเข้ามาเรื่อยๆ เขาเคยเรียนบอสตัน
พี่ชายอั๋นเรียนที่บอสตันตีวงเข้ามาอีกเพื่อนพี่ชายอั๋นคือเพื่อนเขา
คุยไปคุยมาก็เริ่มรู้จักกันและสนิทกันเร็วมาก
ตอนที่เขาเดินชนป้ายห้ามจอดรถน่ะ ตอนนั้นงงมาก อยู่ดีๆก็เดินชนปึ้งไป แต่คือจริงๆ
เขาเป็นคนซุ่มซ่ามอย่างที่เห็นนี่แหละครับ อย่างตอนนั้นเขาเดินแบบ ไม่มีเบรกเลยนะ
โดนเข้าไปเต็มๆเลย ดีไม่ล้ม ไม่ใช่เขาไม่มองนะเขามองไม่เห็น
มองข้างใต้ป้ายแล้วก็ชนปึ้งเข้าไปเลย หัวโนเลย
แต่อั๋นไม่คิดว่าเขาเจ็บขนาดนี้นะเนี่ย เพราะอั๋นเอาแต่หัวเราะอ่ะ
อั๋นเดินกลับไปเคาะแผ่นดูเนี่ย แผ่นมันไม่หนาไง
เป็นสังกะสีบางๆเลยคิดว่ามันไม่น่าเจ็บ ตอนนี้อั๋นก็รู้แล้วว่ากี้เจ็บ
ตอนนี้รู้ก็สงสาร แต่มันก็แล้วไปแล้วนะครับ ป่านนี้เขาก็หายเจ็บแล้วล่ะ
กี้เขาชอบคิดว่าเขาไม่สวย เขา Worry ว่าเขาไม่สวย สวยไม่พอ กลัวคนจะไม่ประทับใจ
ในความรู้สึกของอั๋น เขาเป็นคนที่สวยประทับใจมาก คือถ้ายิ้มแล้วมีคนตายอ่ะฮะ
โอ้โห..ยิ้มทีหวาน อย่างไปเที่ยวกันถ่ายรูปกันเล่นๆ
เราก็ถ่ายกันเรื่อยเปื่อยเหมือนสามัญชนทั่วไป
แต่พอดูรูปแล้วเราจะรู้สึกว่าชีวิตเรามีปมด้อยทันที เขาก็ยิ้มธรรมดา
แต่เขาจะสวยโดดเด่น อย่างถ่ายสติ๊กเกอร์เขาจะเหมือนแต่งหน้า เซตผม จัดแสงอย่างดี
ในขณะที่เราออกมาจะเหมือนพวกไพร่ในเรือนเบี้ย(หัวเราะ) ดูแย่ไปเลย
อย่างครั้งล่าสุดงานคอนเสิร์ตพี่เต๋อ ก็ถ่ายรูปกันหลายคนมาก มีอั๋น พี่เอก มอส ฟลุค
ไบรโอนี่ยืนเต็มกันไปหมด แล้วอยู่ดีๆ เขาก็วิ่งมาจากไหนไม่รู้ ว๊าย!ถ่ายด้วย
กระโดดมาตามสไตล์เขาน่ะ ทับชาวบ้านชาวเมืองด้วยความที่เตี้ยไง
กลัวหัวโผล่ไม่พ้นก็กระโดดทับคนอื่น พอถ่ายออกมาปรากฏว่า
คืออั๋นมั่นใจนะว่าใครเห็นรูปใบนี้นี่จะต้องมองเขาก่อน คือสวยโดดเด่นมาก
อั๋นยังพูดกับพี่สาวกับแม่เลยดูนิกกี้รูปนี้สิสวยโดดเด่นมากเลย ประทับใจ
อย่าลอยนะเธอแต่ขอให้มั่นใจไง แต่อั๋นว่าเดี๋ยวนี้เขาไม่มีปัญหาแล้ว
เขามั่นใจแล้วว่าเขาสวย แต่คงไม่ถึงขั้นหลงตัวเอง แต่เมื่อก่อนจะมีปัญหาหนัก เขา
Worry มาก เขาจะต้องทาลิปสติกประจำเลย
เขาจะเอามือล้วงกระเป๋าแล้วหยิบลิปสติกแล้วหันหลังกลับ ก้มหน้า ทาไปเรื่อยๆล่ะ
ทาจนหนา อย่างสมมติจะไปพบกับพี่ดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค
แล้วกลัวตัวเองสวยไม่ประทับใจเขา โอ๊ย…ทำยังไงดีเนี่ย ฉันจะออกเทปแล้วนะ
เดี๋ยวเขาเกิดเปลี่ยนใจเห็นว่าฉันไม่สวย เขาไม่ให้ฉันออก ทำยังไงดีเนี่ย อุ๊ย..
Worry จังเลยอั๋น อีก 5 นาทีเองจะถึงเวลานัดแล้ว ทาลิปสติกจนหนา สุดท้ายต้องเข้าไป
ลบแต่งใหม่ในห้องน้ำ เธอจะมีอาการ Worry อย่างนี้ อย่างอื่นก็ไม่ค่อยมีอะไร
เขาอยากมีชื่อไทย เขาไม่อยากแบบ..นิโคล เทริโอ จริงๆคืออยากนะ
แต่เขาอยากมีชื่อไทยด้วยไง ซึ่ง ก็มีแต่ไม่รู้เขาลืมไปรึยัง ตอนนั้นเขาเห่อมาก
เลยนะ ชื่อ “มานิสสา” อั๋นสะกดไม่เป็นนะ ถ้าให้เดาคงเป็น ม-า-นิ-ส-สา อาจจะ ศ หรือ
ษ เขาบอกพระตั้งให้นะอั๋น โอ๊ย..ฉันภูมิใจมาก ช่วงนั้นก็แบบว่า.. นิกกี้หิวน้ำ
หยิบน้ำให้หน่อยดิ เขาก็หูย..เธอฉันก็ขี้เกียจ เธอแหละไปหยิบเอง พอเรียกมานิสสานะ
เขาลุกไปหยิบให้ทันทีเลย เห่อมาก นึกไม่ออก ใช่ป่าว อาการแบบ…อุ๊ย ฉันเอง
ฉันชื่อมานิสสานะ ฉันบริการ อะไรประมาณนี้ ถ้าใครเรียกมานิสสาจะภูมิใจมาก
แต่หลังๆขอเป็นนิโคลอย่างเดิมดีกว่า ก็ไม่รู้ ว่าทำไมเขาถึงเลิกไปเหมือนกัน
แล้วเขาเป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง นี่เขาเล่า ให้ฟังเอง จริงๆอั๋นไม่รู้หรอก ประมาณตี 2
ตี 3 เขาจะตื่น ตื่นมาร้องเพลงด้วยที่เขาพะวงไง เขา Worry มาก ก็จะตื่นมากลางดึก
หยิบเทปมาแล้วก็ร้องถึงเช้าเลย ร้องเพลงเดิมนั่นแหละ ร้องแล้วร้องอีก
อัดไว้แล้วอัดไว้อีก นี่แหละเขา เป็นโรคจิตของเขา แต่เขาจะเป็นคนตั้งใจมาก
อย่างมีเรียน Ear Training กับพี่นิ่มสีฟ้า ยากมาก แต่สนุกมาก ตลกมาก ตอนจบจะมีสอบ
กี้เขาทำไม่ได้ กี้กับอั๋นนั่งติดกัน พี่นิ่มก็ไม่คุม เขาก็ไม่ลอก
เขาทำไม่ได้เขาร้องไห้ เขาหยิบปากกาขว้าง ปึง แล้ววิ่งออกไปเลยทุกคนก็เงยหน้า
มองหน้าอั๋น ปีเตอร์กับฮัทมองหน้าอั๋น เขาคงคิดว่าอั๋นคงให้คำตอบได้ดีที่สุด
เพราะว่าดูสนิทกัน อั๋นก็นั่งเงียบ ไม่รู้เหมือนกัน ถ้าให้เดาคงทำไม่ได้มั้ง
พอแป๊บนึงเขาไปล้างหน้า แล้วกลับเข้ามาทำต่อ สักพักก็ทำได้
ที่ทำไม่ได้กลัวไม่เต็มไง ทำไม่ได้ข้อเดียว
ที่กี้ถามเรื่องการดูแลผิวหน้า อั๋นไม่ได้ทำอะไรเลย เดี๋ยวนี้ก็ไม่เนียนแล้วนิกกี้
ไม่มีสูตรอะไรเลย อั๋นแค่ล้างน้ำเปล่าล้วนๆ เลยถ้าไม่แต่งหน้า
ถ้าหากแต่งหน้าสิ่งสำคัญเลยที่อั๋นคิดคือ ล้างหน้าให้สะอาดที่สุด
ซึ่งอั๋นไม่ได้ทำทุกครั้ง แตงกวา มะเขือเทศอะไรก็ไม่มีไม่ได้ใช้
อั๋นไม่ชอบกินผักด้วย สิ่งสำคัญคือนอนให้เยอะๆ
ช่วงนี้งานของกี้จะเพลาๆลงแล้ว เขาก็ทำงานหนักนะเท่าที่รู้
ยังไงก็ดูแลตัวเองให้ดีละกัน ก็ดีใจด้วยที่โด่งดังประสบความสำเร็จขนาดนี้
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ"


นำมาจาก "นิตยสารมิเรอร์"
back