งานนี้เป็นงานแรกของอัลบั้ม "บุษบาหน้าเป็น" ที่นิโคลออกมาปรากฎตัว(ถ้าไม่นับทีเซอร์ที่มีเงาผู้หญิงคนหนึ่งมากระโดดโลดเต้น) ในวันแรกที่ผมได้ฟังโฆษณาจากสถานีวิทยุ RVS เค้าให้ทายว่าเพลง "บุษบาหน้าเป็น" เพลงนี้เป็นเพลงของใคร พอเพลงขึ้นหูของผมก็กางออก(เหมือนเรด้า) เดินเข้าไปใกล้ๆวิทยุเท่านั้นไม่พอเอาหูไปแนบ ยังไม่ชัดเปิดเสียงให้ดังขึ้นอีก โอ้!ใช่แน่เลย ผมอุทานเสียงดัง(ทำให้คนที่บ่านทุกคนงงว่าผมเป็นอะไรไปเนี่ย) และผมก็หัวเราะลั่น ทำให้ทุกคนยิ่งเพิ่มความงงขึ้นเป็นทวีคูณ ผมรีบหาไปรษณียบัตรทันที แต่แล้วก็พบเพียงสองใบครับ หลังจากผมเขียนคำตอบเสร็จผมก็ยกมันขึ้นเหนือศีรษะแล้วอธิษฐาน "โอม ขอให้เค้าจับได้ไปรษณียบัตรของเราด้วยเถอะ" ผมก็ส่งไป ขอบอกว่าช่วงนั้นผมไม่ค่อยได้ดูโทรทัศน์บ่อยนักเพราะมักจะนั่งหน้าคอม คืนนั้นผมเปิดดูรายการ "แบง แบง แบง" จึงได้เห็นทีเซอร์ ซึ่งมันทำให้ผมยิ่งกระจ่างมากขึ้นไปอีกว่า ชัวร์ รุ่งขึ้นผมจึงให้น้องไปซื้อไปรษณียบัตรมาเพิ่มอีก 100 ใบและระดมแรงงานของตัวเองและน้องช่วยกันเขียน สั่งน้องไว้ด้วยว่าห้ามเขียนชื่อตัวเองเด็ดขาดนะเพราะถ้าได้เนี่ยก็จะยกโทรศัพท์ให้น้องส่วนเราแค่ขอไปรับจากมือนิกกี้ เท่านี้ก็พอแล้ว(นี่คือจุดมุ่งหมายที่หวัง ไม่ใช่โทรศัพท์) วันจันทร์ที่ 11ตุลาฯจะเป็นวันปิดรับไปรษณียบัตรผมและน้องเขียนเสร็จและส่งในวันศุกร์ และก็โทรคุยกับทางแกรมมี่ว่าเค้าจะจับฉลากกันที่ไหน ผมก็ได้รับคำตอบว่า "ที่แกรนด์อีจีวี" ผมก็ตั้งเป้าไว้ว่าต้องไปให้ได้ วันงานก็ได้ไปจริงๆงานเริ่ม 16.00 ผมก็ลุ้นมากรางวัลใหญ่ผ่านไป ไม่เป็นไร!รางวัลย่อยยังมีอีกตั้ง10รางวัล ผมปลอบตัวเอง รางวัลย่อยผ่านไป9รางวัล ไม่เป็นไร!ยังเหลืออีกอันเราต้องได้ ต้องได้แน่ๆ ผมเริ่มเครียด รางวัลสุดท้ายผ่านไป ขอความกรุณาทุกท่านออกจากที่นี่ด้วยครับ เค้าบอกให้ออกจากโรงเพราะเค้าจะต้องฉายเรื่องทาร์ซานต่อ เดินคอตก(แต่ในใจยังหวังว่าอัลบั้มหน้าต้องได้แน่ๆ) นี่คืองานแรกที่ผมส่งไปรษณียบัตรไปทายและก็ส่งตั้ง 102 ใบ ผมว่ามันน่าจะถูกบ้างนา และเนี่ยคือเรื่องที่ผมคิดว่าชะตาชีวิตมันเล่นตลกกับผมมากๆเลย ขอขอบคุณครับที่อุตส่าห์อ่านมาจนจบครับ ถ้าผมมีโอกาสไปงานไหนที่มีนิโคลเข้ามาเกี่ยวข้องผมสัญญาว่าจะเก็บภาพและนำมาฝากเพื่อนๆแน่นอนครับผม.

back