ภาพถ่ายขาว-ดำฝีมือบุษบาล้วนๆ
เรารู้จักชื่อแรกของเธอในนาม "นิโคล" กะโปโล ตามด้วย "นิกกี้" คือชื่อที่เรียกแทนตัวเอง "มานิสา" พระตั้งให้ "แมรี่-เทเรซ่า" และชื่อที่กระหึ่มพึมโจ๊ะอยู่ในขณะนี้ใครถามก็ตอบ "ฉันชื่อบุษบา ยาาาาาาา"
สาวหน้าทะเล้นที่ดูจะอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา ใช่ใช่ จะให้อารมณ์ดีเหมือนเซเวนที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงได้อย่างไร ขอเวลาส่วนตัวนิด เอ๊ย!นิโคล นอกเหนือจากการเล่นเจ็ทสกีแล้ว อีกหนึ่งความสามารถ ที่นิโคลเตรียมแจ้งเกิดในวงการถ่ายภาพ ว่าเข้าไปนั่น ทำไมเป็นคนแบบนี้เก่งไปหมด ไปชื่นไปชม (ไปสัมผัสมาแล้ว) กล้องถ่ายภาพตัวแรกของนิโคลกันดีกว่า
"...เป็นกล้องตัวแรกซื้อจากอเมริกาค่ะ แล้วใครช่วยเลือกให้ เลือกเองแต่ให้คนที่ร้านช่วยด้วย เพราะว่าไม่มีความรู้เรื่องกล้อง แต่ว่าก็เปิดคอมพิวเตอร์ดูอินเตอร์เน็ตก็ศึกษามาบ้างว่ารุ่นไหนต้องเลือกกล้องที่มี feature ที่ช่วยเราด้วย ตอนแรกอยากจะซื้อกล้องแบบไม่มี auto ให้เราเลยแต่ก็คิดว่าอย่าเพิ่งเลยดีกว่า เพราะเรายังไม่เป็นเลย ยังต้องเรียนรู้อะไรอีกมาก ซื้ออุปกรณ์อะไรมาบ้าง ก็มีกล้องกับเลนส์ ราคาประมาณ ตัวกล้องกับเลนส์ก็ประมาณ 650 เหรียญ เพิ่ม lens zoom-200 ก็ประมาณอีก 150 เหรียญ คิดอย่างไรถึงเลือกถ่ายภาพ ไม่อยากวาดรูป อยากถ่ายรูปเล่นเฉยๆ ส่วนใหญ่ภาพที่ถ่ายจะเป็นลักษณะไหน ภาพ candid ของคน ถ่ายตอนที่เขาไม่รู้ตัวอะไรอย่างนี้ค่ะ ภาพสีหรือขาว-ดำ เริ่มจากขาว-ดำก่อนมีความรู้สึกเออ ถึงแม้จะถ่ายออกมาไม่ดีมันก็ยังเป็นศิลป์ มันยังอาร์ตๆเพราะมันเป็นขาว-ดำ ภาพสีมันจะเห็นชัด ถ้าถ่ายออกมาไม่ดีก็กลายเป็นภาพธรรมดาเลย จริงๆอยากจะเล่นแสงเล่นอะไร แต่ว่าอันนี้ต้องรอก่อน รอให้ถ่ายภาพธรรมชาติอะไรอย่างนี้ ให้ดีกว่าเดิมนะคะ แล้วก็ค่อยไปเล่นในเรื่องแสงอะไร เพราะว่าอันนี้มันต้องลงทุนซื้อไฟ ซื้อที่วัดแสง ซื้ออะไรอีกเยอะแยะใช่ไหมคะ แล้วคิดว่ามันจะต้องรู้อีกเยอะ พอมีแสงเข้ามาเกี่ยวแล้วนี่ มันต้องเรียนรู้อีกเยอะ เป็นแบบธรรมชาติเป็นแบบ feel ตอนนั้น เอาแบบ movement นั่นเอาให้สามารถจับมาได้ก็โอเคแล้ว อยากถ่ายภาพบ้างทำยังไงดี คิดว่าต้องหัดเป็นคนที่ช่างสังเกต และต้องพยายามหาของดีจากที่มองอยู่ บางทีเห็นแค่บันไดนี่ บางคนจะบอก เอ้า!ถ่ายทำไมมันไม่เห็นจะมีอะไรเลยใช่ไหม แต่ว่าออกมาแล้วมันก็จะเป็นเส้น เป็น contrast สี ก็สามารถที่จะออกมาเป็นศิลป์ได้ และที่สำคัญคิดว่าการถ่ายรูปนี่นะเหมือนเราได้เก็บความประทับใจกลับมาด้วย มือใหม่หัดถ่ายภาพอยากนี้ส่วนใหญ่เจอปัญหาอะไร ปัญหายังงงเรื่อง lens อยู่ค่ะ ยังงงเรื่อง adventure กับ speed ไม่เข้าใจเพราะเราไม่ได้เรียน เราก็แค่อ่านคู่มือที่มากับกล้องนะคะ ก็ถ่ายแบลองผิดลองถูกแล้วก็จำเอา คือยังไม่ได้มีวิชา ยังไม่ได้เก่งอะไร บางทีก็ถามพี่ช่างภาพที่แกรมมี่บ้าง วินาทีเดียวนี้เรามาพูดถึงภาพผลงสนกันบ้างดีกว่า
ภาพผู้หญิงนั่งหันหลังนี่ อันนี้นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ร้านหนังสือ และเขาก็ลงมานั่ง ดูเหมือนขวดก็เลยถ่ายดู แต่มันก็ไม่ค่อยดีมีติดหัวคนอยู่ทางด้านซ้ายมือนี่ก็เป็นที่ร้าน
รูปบันไดนี่ก็ชอบ จริงๆมันคือนั่งเบื่อรอเพื่อนที่โรงเรียน แล้วอันนี้ก็คือยันไดธรรมดา แต่แสงสวยก็เลยถ่ายแบบ close-up ชอบที่เป็นเส้นขีดๆศิลปะดี
อันนี้ก็ชอบเพราะว่าถ่ายภาพหลาน 2 คนแล้วกี้ก็บอกให้คนนี้ไปยืนหลังๆหน่อย มันจะได้ดูมีมิติและเค้าก็ทำท่าอย่างนี้ก็เลยชอบน่ารักดี
ภาพนี้เป็นกล่อง pizza อยู่ในถังขยะ ภาพเบลอก็เลยไม่ค่อยดี แต่วาชอบที่มันออกมาแบบนี้ เพราะว่าชีวิตจริงที่เห็นไม่มีอะไรน่าสนใจเลย แต่พอออกมาก็น่าสนใจเพราะมันใกล้มาก
ถ่ายภาพคนนี้สนุกมากเลยเพราะว่าเขานั่งค่อนข้างใกล้ นั่งเฉยมากเลย บางทีเขาอาจจะรู้ก็ได้หน้าถึงเป็นอย่างนั้น ก็อยากจะถ่ายภาพเขามากเลย เพราะเขาเป็นคนหน้าตาดี และกำลังอยู่ในอารมณ์แบบอยู่กับตัวเอง ก็อยากที่จะเก็บเอาไว้ พยายามมาก กลัวเขาจะหันมาเห็นว่าเราถ่ายรูปเขา เพราะว่าบางคนจะไม่ชอบ เอาไปทำไม ถ่ายทำไม อย่างนี้ใช่ไหมคะ ก็พยายามอย่างเร็วมาก คือเตรียมกล้องไว้แล้ว พอแบบมั่นใจว่า เขาไม่หันมาก็รีบกดชัตเตอร์ ใช้เวลาช่วงไหนถ่ายภาพ เวลากลางวัน ทานข้าว อย่างที่อเมริกาจะทานอะไรคนเดียว ขี่จักรยานไปทานข้าวคนเดียว แล้วก็เลือกนั่งข้างนอกดูคนเดินไปเดินมาแล้วก็ถ่ายรูป แล้วที่เมืองไทยนี่ได้โชว์ฝีมือบ้างหรือยัง ก็มีค่ะ ถ่ายภาพครอบครัวเวลาไปเลี้ยงสังสรรค์กัน เวลาเขาไม่รู้คัว เวลาคุณยายหัวเราะอ้าปากกว้าง เพราะว่าจะชอบ อย่างครอบครัวกี้นะคะครอบครัวคนไทย ถ่ายรูปกันทีจะต้องจัดเก้าอี้นั่งโพสยิ้ม เอา! 1-2-3 ยิ้มอะไรอย่างนี้ใช่ไหมคะ แล้วจะเหมือนกันหมดเลย แล้วจะเป็นภาพสี และก็จะเป็นภาพเดิมๆนั่นแหล่ะ ก็คือนั่งโพสกันหมดทุกคน ก็คิดว่ามันน่าจะเป็นแบบที่คุณยายกำลังผัดข้าวหน้ามัน กำลังเช็ดเหงื่อ คืออยากเก็บอารมณ์ตรงนั้น เพราะนั่นเป็นชีวิตจริงที่ไม่ค่อยมีใครจะถ่ายรูปมาไว้ดูกันหรอก "... ความสุขอยู่ที่ใจ ดีไม่ดี มองอย่างไรมันก็อยู่ที่ใจ กลิ่นคุ้นๆเนอะ ก็ไม่มีอะไรอยากจะทำอะไรก็ทำ หากว่าใจเรามีความสุขก็พอ.
brought to you by I'm Magazine