นายจ๋า...หมาอยากเล่า
"...ฉันชื่อบุษบาาาา..." แหม ช่วงนี้เดินไปไหน ก็ได้ยินแต่เสียงคนร้องเรียกชื่อแม่ของผมกันทั้งเมือง ขนาดนังวิกกี้แมวสีสวาดข้างบ้านมันยังพยายามเลียนเสียงแม่ผมเลยแถมบอกว่าอยากเปลี่ยนชื่อเป็น "บุษบา" บ้างจะได้ร้องเพลงเพราะและสวยเหมือนแม่ผม แต่ผมว่าไม่มีทางหรอกยังไงก็สู้แม่ผมไม่ได้อยู่แล้ว แต่ผมไม่ได้เรียกชื่อแม่ว่าบุษบาหรอก ผมว่ามันยาว เรียก "กี้" เหมือนคนในบ้านดีกว่า แหะๆๆ ลืมแนะนำตัวไป ผมชื่อ "ฟูสโต" ครับ แม่บอกว่าตั้งชื่อของผมตามไอลิงตัวเล็กๆที่ห้อยติดกระเป๋าใครต่อใครไปทั้งบ้านทั้งเมือง คุณแม่ของแม่กี้ (คุณยายผม) ก็มีตั้ง 4 ใบแน่ะ แล้วไอลิงหนึ่งในนั้นมันชื่อฟูสโต แม่กี้ชอบ ก็เลยเรียกผมตามชื่อมัน อ้อ ผมนึกออกแล้ว ไอกระเป๋าที่มีลิงห้อยอยู่น่ะ แม่กี้เรียกมันว่า "คิปลิ่ง"
ก่อนที่ผมจะมาอยู่กับแม่สุดสวยคนนี้ ผมอยู่ในกรงแคบๆในร้านขายหมาแถวสุขุมวิท ผมเจอแม่ในร้านหลายครั้ง แม่ชอบมาดูหมา อุ้มหมาเล่น ซื้ออะไรนิดหน่อยแล้วก็กลับไป ผมสบตากับแม่อยู่สองสามครั้ง พยายามอ้อนวอนให้พาผมออกไปจากที่นี่ทีเถอะ แล้วในที่สุดแม่ก็ใจอ่อน...อุ้มผมกลับบ้าน
ช่วงที่ผมไปอยู่กับแม่แรกๆ เป็นช่วงที่วุ่นวายที่สุด เพราะผมป่วยต้องนอนให้น้ำเกลืออยู่ที่โรงพยาบาลตั้งหลายสิบวัน แต่แม่จะมาเยี่ยมผมทุกวันทำให้ผมมีกำลังใจและหายป่วยอย่างปาฏิหาริย์ ผมแอบได้ยินหมอบอกกับแม่ว่า...อาการของผมนี่ห้าสิบห้าสิบเชียวนา ออกจากโรงพยาบาลผมก็ตามแม่เข้าห้องอัดเลย เป็นช่วงที่แม่ทำงานหนักมาก วันทั้งวันผมเห็นแต่แม่ร้องว่า "ฉันชื่อบุษบา..." ทั้งอยู่ ทั้งกิน ทั้งร้อง และนอนที่นั่นนานนับเดือนทีเดียว
นานจนผมเริ่มเบื่อแล้วนะเนี่ย แต่แล้ววันหนึ่งความเบื่อก็กลายเป็นความกลัว เพราะจู่ๆแม่ก็หายตัวไปจากห้องอัด หายไปไม่กลับมานอนกับผม คืนนั้นผมต้องนอนกับใครก็ไม่รู้ ได้ยินแต่เสียงแม่ร้องเพลงออกมาจากกล่องสี่เหลี่ยมๆ แต่ไม่เห็นหน้าแม่ ผมตกใจมาก แม่หายไปไหน คืนนั้นผมเพลียมาก...ล้มลงนอนเอาหูแนบกล่องสี่เหลี่ยมที่มีเสียงแม่ออกมาแล้วหลับไป
"ฟูสโต" ผมรีบตื่นทันที เพราะจำเสียงหวานใสของแม่ได้ดี แม่มาแล้ว แม่ไม่ได้ทิ้งฟูสโตไป แม่คว้าผมขึ้นมากอด แล้วคงตกใจที่เห็นมโทรมไปในคืนเดียว เลยสัญญาว่าจะไม่หนีไปไหนอีก
แม่พูดอย่างนั้นจริงๆ เพราะหลังจากนั้นมาผมและแม่ไม่เคยห่างกันเลย มีบุษบาที่ไหนต้องมีฟูสโตที่นั่น ขึ้นเครื่องบิน แม่ก็พาผมไปด้วย เขาเก็บค่าตัวผมแค่ 30 บาทเอง
มีอยู่ครั้งหนึ่ง แม่ต้องไปถ่ายนิตยสารแพรวสุดสัปดาห์ แม่แต่งตัวสีแปลกๆ แต่ผมว่าสวยดีเหมือนกัน แม่เปลี่ยนเสื้อผ้าหลายชุด เปลี่ยนทรงผมทรงนั้นทรงนี้ ผมก็วิ่งเล่นไปทั่วแล้วก็มาเจอพี่คนหนึ่ง เขาเล่นกับผมอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ไปขอแม่ว่าจะขอสัมภาษณ์ผมลงหนังสือ แม่มองหน้าผมแล้วหัวเราะ หี...หึ.. ว้าวฟูสโตดังไม่แพ้บุษบาแล้วนะเนี่ย.
Maltese เป็นหนึ่งในพันธุ์สุนัขที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เคยอาศัยอยู่ที่เกาะ Malta อยู่หลายร้อยปีก่อนที่จะมาขยายพันธุ์อยู่ในจีนและฟิลิปปินส์ตามเส้นทางการค้า ขนจะยาวตรงและเป็นมันเงาสีขาว มีสีเหลืองอ่อนตรงบริเวณหูก็ถือว่าใช้ได้ ขนาดจากกลางหลังลงไปต้องไม่เกิน 10 นิ้ว หนัก 1.5-3 กิโลกรัม เอาใจใส่ในการแปรงขนทุกวัน ลักษณะนิสัยน่ารัก แข็งแรง และดีกับเด็กๆ.
brought to you by นิตยสารแพรวสุดสัปดาห์